غزل شمارهٔ ۱۹۹۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1992:1 خوی با ما کن و با بی‌خبران خوی مکندم هر ماده خری را چو خران بوی مکن
2. G1992:2 اول و آخر تو عشق ازل خواهد بودچون زن فاحشه هر شب تو دگر شوی مکن
3. G1992:3 دل بنه بر هوسی که دل از آن برنکنیشیرمردا دل خود را سگ هر کوی مکن
4. G1992:4 هم بدان سو که گه درد دوا می خواهیوقف کن دیده و دل روی به هر سوی مکن
5. G1992:5 همچو اشتر بمدو جانب هر خاربنیترک این باغ و بهار و چمن و جوی مکن
6. G1992:6 هان که خاقان بنهاده است شهانه بزمیاندر این مزبله از بهر خدا طوی مکن
7. G1992:7 میر چوگانی ما جانب میدان آمدپی اسپش دل و جان را هله جز گوی مکن
8. G1992:8 روی را پاک بشو عیب بر آیینه منهنقد خود را سره کن عیب ترازوی مکن
9. G1992:9 جز بر آن که لبت داد لب خود مگشاجز سوی آنک تکت داد تکاپوی مکن
10. G1992:10 روی و مویی که بتان راست دروغین می داننامشان را تو قمرروی زره موی مکن
11. G1992:11 بر کلوخی است رخ و چشم و لب عاریتیپیش بی‌چشم به جد شیوه ابروی مکن
12. G1992:12 قامت عشق صلا زد که سماع ابدی استجز پی قامت او رقص و هیاهوی مکن
13. G1992:13 دم مزن ور بزنی زیر لب آهسته بزندم حجاب است یکی تو کن و صدتوی مکن

ganjoor: sh1992 · public domain