غزل شمارهٔ ۲۰۲۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2027:1 ای امتان باطل بر نان زنید بر نانوی امتان مقبل بر جان زنید بر جان
2. G2027:2 حیوان علف کشاند غیر علف نداندآن آدمی بوَد کاو جوید عقیق و مرجان
3. G2027:3 آن باغ‌ها بخفته، وین باغ‌ها شکفتهوین قسمتی است رفته، در بارگاه سلطان
4. G2027:4 جان‌هاست نارسیده در دام‌ها خزیدهجان‌هاست برپریده ره برده تا به جانان
5. G2027:5 جانی ز شرح افزون، بالایِ چرخ گردونچست و لطیف و موزون چون مه به برج میزان
6. G2027:6 جانی دگر چو آتش تند و حرون و سرکشکوتاه‌عمر و ناخوَش، همچون خیال شیطان
7. G2027:7 ای خواجه تو کدامی ؟ یا پخته یا که خامی ؟سرمستِ نقل و جامی ؟ یا شهسوار میدان ؟
8. G2027:8 روزی به سوی صحرا دیدم یکی معلااندر هوا به بالا می‌کرد رقص و جولان
9. G2027:9 هر سو از او خروشی او ساکن و خموشیسرسبز و سبزپوشی جانم بماند حیران
10. G2027:10 گفتم که « در چه شوری ؟ کز وهمِ خلق دوریتو نور نور نوری ؟ یا آفتاب تابان ؟ »
11. G2027:11 گفتا « دلم تنگ شد تن نیز هم سبک شدتا پاگشاده گشتم از چارمیخ ارکان »
12. G2027:12 گفتم که « ای امیرم شادت کنار گیرم »بسیار لابه کردم گفتا که « نیست امکان »
13. G2027:13 گفتم « بیا وفا کن وین ناز را رها کنشاخی شکر سخا کن، چه کم شود از آن کان ؟»
14. G2027:14 گفتا که « من فنایم اندر کنار نایمنقشی همی‌نمایم از بهر درد و درمان »
15. G2027:15 گفتم « تو را نباید خود دفع کم نیایدپنجَه بهانه زاید از طبعت ای سخندان »
16. G2027:16 گفتا « ز سر یک تو باور کجا کنی تو ؟طفلی و دَرسَت ابجد، برگیر لوح و می‌خوان »
17. G2027:17 گفتم « همین سیاست می‌کن حلال بادتصد گونه دفع می‌ده می‌کُش مرا به هجران »
18. G2027:18 زود از زبان دیگر صد پاسخ چو شکربرخواند بر من از بر گشتم خراب و سکران
19. G2027:19 بسیار اشک راندم تا دیر مست ماندمتا که برون شد آن شه چون جان ز نقش انسان
20. G2027:20 داغی بماند حاصل زان صحبت اندر این دلداغی که از لذیذی ارزد هزار احسان
21. G2027:21 فرمود مشکلاتی در وی عجب عظاتیخامش در زبان‌ها آن می نیاید آسان

ganjoor: sh2027 · public domain