The whole ghazal ↗

1. 1 آمد بهار خرم آمد نگار ما·چون صد هزار تنگ شکر در کنار ما
2. 2 آمد مهی که مجلس جان زو منورست·تا بشکند ز باده گلگون خمار ما
3. 3 شاد آمدی بیا و ملوکانه آمدی·ای سرو گلستان چمن و لاله زار ما
4. 4 پاینده باش ای مه و پاینده عمر باش·در بیشه جهان ز برای شکار ما
5. 5 دریا به جوش از تو که بی‌مثل گوهری·کهسار در خروش که ای یار غار ما
6. 6 در روز بزم ساقی دریاعطای ما·در روز رزم شیر نر و ذوالفقار ما
7. 7 چونی در این غریبی و چونی در این سفر·برخیز تا رویم به سوی دیار ما
8. 8 ما را به مشک و خم و سبوها قرار نیست·ما را کشان کنید سوی جویبار ما
9. 9 سوی پری رخی که بر آن چشم‌ها نشست·آرام عقل مست و دل بی‌قرار ما
10. 10 شد ماه در گدازش سوداش همچو ما·شد آفتاب از رخ او یادگار ما
11. 11 ای رونق صباح و صبوح ظریف ما·وی دولت پیاپی بیش از شمار ما
12. 12 هر چند سخت مستی سستی مکن بگیر·کارزد به هر چه گویی خمر و خمار ما
13. 13 جامی چو آفتاب پرآتش بگیر زود·درکش به روی چون قمر شهریار ما
14. 14 این نیم کاره ماند و دل من ز کار شد·کار او کند که هست خداوندگار ما