غزل شمارهٔ ۲۰۴۱

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2041:1 پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کنمی‌سوخت و پر همی‌زد بر جا که همچنین کن
2. G2041:2 شمع و فتیله بسته با گردن شکستهمی‌گفت نرم نرمک با ما که همچنین کن
3. G2041:3 مومی که می‌گدازد با سوز می بسازددر تف و تاب داده خود را که همچنین کن
4. G2041:4 گر سیم و زر فشانی در سود این جهانیسودت ندارد آن‌ها الا که همچنین کن
5. G2041:5 دامان پر ز گوهر کرد و نشست بر سروز رشک تلخ گشته دریا که همچنین کن
6. G2041:6 از نیک و بد بریده وز دام‌ها پریدهبر کوه قاف رفته عنقا که همچنین کن
7. G2041:7 رخساره پاک کرده دراعه چاک کردهبا خار صبر کرده گل‌ها که همچنین کن
8. G2041:8 صد ننگ و نام هشته با عقل خصم گشتهبر مغزها دویده صهبا که همچنین کن
9. G2041:9 خالی شده‌ست و ساده نُه چشم برگشادهلب بر لبش نهاده سرنا که همچنین کن
10. G2041:10 چل سال چشم آدم در عذر داشت ماتمگفته به کودکانش بابا که همچنین کن
11. G2041:11 خاموش باش و صابر عبرت بگیر آخرخامش شده‌ست و گریان خارا که همچنین کن
12. G2041:12 تبریز شمس دین را بین کز ضیای جانیپر کرده از جلالت صحرا که همچنین کن

ganjoor: sh2041 · public domain