غزل شمارهٔ ۲۰۴۸

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2048:1 آن کیست ای خدای؟ که از این دام ِ خامُشانما را همی‌کَشد به سویِ خود کشان کشان
2. G2048:2 ای آن‌که می‌کَشی تو گریبان ِ جان ِ مااز جمع ِ سرکشان به‌سویِ جمع ِ سرخوشان
3. G2048:3 بگرفته گوش ِ ما و بشوریده هوش ِ ماساقیِ باهُشانی و آرام ِ بی‌هُشان
4. G2048:4 بی‌دست می‌کَشی تو و بی‌تیغ می‌کُشیشاگرد ِ چشم ِ تو نظر ِ بی‌گنه‌کُشان
5. G2048:5 آب ِ حیات، نُزل ِ شهیدان ِ عشق ِ تو ستاین تشنه‌کشتگان را، ز آن نُزل می‌چشان
6. G2048:6 دل را گره‌گشای، نسیم ِ وصال ِ توستشاخ ِ امید را به نسیمی همی‌فشان
7. G2048:7 خود حُسن ساکن است و مقیم اندر آن وجودزآن ساکن اند زیر و زبر این مُفَتِّشان
8. G2048:8 مقصود ِ ره‌روان  همه دیدار ِ ساکنانمقصود ِ ناطقان همه اِصغای خامُشان
9. G2048:9 آتش در آب گشته نهان وقت ِ جوش ِ آبچون آب آتش آمد، الغوث ز آتشان
10. G2048:10 در روح دررسی چو گذشتی زِ نقش‌هاوز چرخ بگذری چو گذشتی ز مَهوَشان
11. G2048:11 هَمیان چه می‌نهی به امانت به مفلسان؟پا را چه می‌نهی تو به دندان ِ گُربه‌شان
12. G2048:12 از تو چو میر ِ گولان بِستَد کلاه و کفشخواهی تو روسیاهی، خواهی ز اَکدَشان
13. G2048:13 دانش سلاح ِ تو ست و سلاح از نشان ِ مَردمَردی چو نیست، به که نباشد تو را نشان
14. G2048:14 دیگر مگو سخن که سخن، ریگ ِ آب توستخورشید را نگر چو نه ای جنس ِ اَعمَشان

ganjoor: sh2048 · public domain