غزل شمارهٔ ۲۰۶۶

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2066:1 باز برآمد ز کوه خسرو شیرین منباز مرا یاد کرد جان و دل و دین من
2. G2066:2 سوره یاسین بسی خواندم از عشق و ذوقزان که مرا خوانده بود سوره یاسین من
3. G2066:3 عقل همه عاقلان خیره شود چون رسدلیلی و مجنون من ویسه و رامین من
4. G2066:4 در حسد افتاده‌ایم دل به جفا داده‌ایمجنگ که می‌افکند یار سخن‌چین من
5. G2066:5 او نگذارد که خلق صلح کنند و وفاتازه کند دم به دم کین تو و کین من
6. G2066:6 گوید کای عاشقان رحم میارید هیچدر کُشش همدگر از پی آیین من
7. G2066:7 یا رب و آمین بسی کردم و جستم امانآه که می‌نشنود یارب و آمین من
8. G2066:8 گوید تو کار خویش می‌کن و من کار خویشاین بُده‌ست از ازل یاسه پیشین من
9. G2066:9 کار من آن کت زنم کار تو افغان گریعید منم طبل تو سخره تکوین من
10. G2066:10 بنده این زاریم عاشق بیماریمکاو نرود آن زمان از سر بالین من
11. G2066:11 راست رود سوی شه جان و دلم همچو رخگرچه کند کژروی طبع چو فرزین من
12. G2066:12 درگذر از تنگ من ای من من ننگ مندیده شدی آن من گر نبدی این من
13. G2066:13 بس کن ای شهسوار کز حجب گفت تونقد عجب می‌برد دزد ز خرجین من

ganjoor: sh2066 · public domain