The whole ghazal ↗

1. 1 توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزن·توی که خرمن مایی و آفت خرمن
2. 2 هزار جامه بدوزی ز عشق و پاره کنی·و آنگهان بنویسی تو جرم آن بر من
3. 3 تو قلزمی و دو عالم ز توست یک قطره·قراضه‌ای است دو عالم توی دو صد معدن
4. 4 تو راست حکم که گویی به کور چشم گشا·سخن تو بخشی و گویی که گفت آن الکن
5. 5 بساختی ز هوس صد هزار مغناطیس·که نیست لایق آن سنگ خاص هر آهن
6. 6 مرا چو مست کشانی به سنگ و آهن خویش·مرا چه کار که من جان روشنم یا تن
7. 7 تو باده‌ای تو خماری تو دشمنی و تو دوست·هزار جان مقدس فدای این دشمن
8. 8 تو شمس دین به حقی و مفخر تبریز·بهار جان که بدادی سزای صد بهمن