غزل شمارهٔ ۲۱۰۸

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2108:1 می‌نروم هیچ از این خانه مندر تک این خانه گرفتم وطن
2. G2108:2 خانه یار من و دارالقرارکفر بود نیت بیرون شدن
3. G2108:3 سر نهم آن جا که سرم مست شدگوش نهم سوی تنن تنتنن
4. G2108:4 نکته مگو هیچ به راهم مکنراه من این است تو راهم مزن
5. G2108:5 خانه لیلی است و مجنون منمجان من این جاست برو جان مکن
6. G2108:6 هر کی در این خانه درآید وراهمچو منش باز بماند دهن
7. G2108:7 خیز ببند آن در اما چه سودقارع در گشت دو صد درشکن
8. G2108:8 ای خنک آن را که سرش گرم شدز آتش روی چو تو شیرین ذقن
9. G2108:9 آن رخ چون ماه به برقع مپوشای رخ تو حسرت هر مرد و زن
10. G2108:10 این در رحمت که گشادی مبندای در تو قبله هر ممتحن
11. G2108:11 شمع توی شاهد تو باده توهم تو سهیلی و عقیق یمن
12. G2108:12 باقی عمر از تو نخواهم بریدحلقه به گوش توام و مرتهن
13. G2108:13 می‌نرمد شیر من از آتشتمی‌نرمد پیل من از کرگدن
14. G2108:14 تو گل و من خار که پیوسته‌ایمبی‌گل و بی‌خار نباشد چمن
15. G2108:15 من شب و تو ماه به تو روشنمجان شبی دل ز شبم برمکن
16. G2108:16 شمع تو پروانه جانم بسوختسر پی شکرانه نهم بر لگن
17. G2108:17 جان من و جان تو هر دو یکی استگشته یکی جان پنهان در دو تن
18. G2108:18 جان من و تو چو یکی آفتابروشن از او گشته هزار انجمن
19. G2108:19 وقت حضور تو دو تا گشت جانرسته شد از تفرقه خویشتن
20. G2108:20 تن زدم از غیرت و خامش شدممطرب عشاق بگو تن مزن
21. G2108:21 خطه تبریز و رخ شمس دینماهی جان راست چو بحر عدن

ganjoor: sh2108 · public domain