غزل شمارهٔ ۲۱۳۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2139:1 والله ملولم من کنون از جام و سغراق و کدوکو ساقی دریادلی تا جام سازد از سبو
2. G2139:2 با آنچ خو کردی مرا اندرمدزد آن ده مهابا توست آن حیله مکن این جا مجو آن جا مجو
3. G2139:3 هر بار بفریبی مرا گویی که در مجلس درآهر آرزو که باشدت پیش آ و در گوشم بگو
4. G2139:4 خوش من فریب تو خورم نندیشم و این ننگرمکه من چو حلقه بر درم چون لب نهم بر گوش تو
5. G2139:5 من بر درم تو واصلی حاتم کف و دریادلیبالله رها کن کاهلی می‌ریز چون خون عدو
6. G2139:6 تا هوش باشد یار من باطل شود گفتار منهر دم خیالی باطلی سر برزند در پیش او
7. G2139:7 آن کز میت گلگون بود یا رب چه روزافزون بودکز آب حیوان می‌کند آن خضر هر ساعت وضو
8. G2139:8 از آسمان آمد ندا کای بزمتان را ما فداطوبی لکم طوبی لکم طیبوا کراما و اشربوا
9. G2139:9 سقیا لهذا المفتتح القوم غرقی فی الفرحزین سو قدح زان سو قدح تا شد شکم‌ها چارسو
10. G2139:10 کس را نماند از خود خبر بربند در بگشا کمراز دست رفتیم ای پسر رو دست‌ها از ما بشو
11. G2139:11 من مست چشم شنگ تو و آن طره آونگ توکز باده گلرنگ تو وارسته‌ایم از رنگ و بو
12. G2139:12 خامش کن کز بیخودی گر های و هویی می‌زدیاین جا به فضل ایزدی نی های می گنجد نه هو
13. G2139:13 می‌گشته‌ام بی‌هوش من تا روز روشن دوش منیک ساعتی ساران کو یک ساعتی پایان کو
14. G2139:14 ای شمس تبریزی بیا ای جان و دل چاکر تو راگرچه نبشتی از جفا نام مرا بر آب جو

ganjoor: sh2139 · public domain