غزل شمارهٔ ۲۱۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G214:1 درخت اگر متحرک بدی ز جای به جانه رنج اره کشیدی نه زخم‌های جفا
2. G214:2 نه آفتاب و نه مهتاب نور بخشیدیاگر مقیم بدندی چو صخره صما
3. G214:3 فرات و دجله و جیحون چه تلخ بودندیاگر مقیم بدندی به جای چون دریا
4. G214:4 هوا چو حاقن گردد به چاه زهر شودببین ببین چه زیان کرد از درنگ هوا
5. G214:5 چو آب بحر سفر کرد بر هوا در ابرخلاص یافت ز تلخی و گشت چون حلوا
6. G214:6 ز جنبش لهب و شعله چون بماند آتشنهاد روی به خاکستری و مرگ و فنا
7. G214:7 نگر به یوسف کنعان که از کنار پدرسفر فتادش تا مصر و گشت مستثنا
8. G214:8 نگر به موسی عمران که از بر مادربه مدین آمد و زان راه گشت او مولا
9. G214:9 نگر به عیسی مریم که از دوام سفرچو آب چشمه حیوان‌ست یحیی الموتی
10. G214:10 نگر به احمد مرسل که مکه را بگذاشتکشید لشکر و بر مکه گشت او والا
11. G214:11 چو بر براق سفر کرد در شب معراجبیافت مرتبه قاب قوس او ادنی
12. G214:12 اگر ملول نگردی یکان یکان شمرممسافران جهان را دو تا دو تا و سه تا
13. G214:13 چو اندکی بنمودم بدان تو باقی راز خوی خویش سفر کن به خوی و خلق خدا

ganjoor: sh214 · public domain