The whole ghazal ↗

1. 1 من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا·من از کجا غم باران و ناودان ز کجا
2. 2 چرا به عالم اصلی خویش وانروم·دل از کجا و تماشای خاک‌دان ز کجا
3. 3 چو خر ندارم و خربنده نیستم ای جان·من از کجا غم پالان و کودبان ز کجا
4. 4 هزار‌ساله گذشتی ز عقل و وهم و گمان·تو از کجا و فشارات بدگمان ز کجا
5. 5 تو مرغ چار‌پر‌ی تا بر آسمان پَرّی·تو از کجا و ره بام و نردبان ز کجا
6. 6 کسی تو را و تو کس را به بز نمی‌گیری·تو از کجا و هیاهای هر شبان ز کجا
7. 7 هزار نعره ز بالای آسمان آمد·تو تن زنی و نجویی که این فغان ز کجا
8. 8 چو آدمی به یکی مار شد برون ز بهشت·میان کژدم و ماران تو را امان ز کجا
9. 9 دلا دلا به سر رشته شو‌، مَثَل بشنو·که آسمان ز کجایست و ریسمان ز کجا
10. 10 شراب خام بیار و به پختگان درده·من از کجا غم هر خام قلتبان ز کجا
11. 11 شراب‌خانه درآ و در از درون دربند·تو از کجا و بد و نیک مردمان ز کجا
12. 12 طمع مدار که عمر تو را کران باشد·صفات حقی و حق را حد و کران ز کجا
13. 13 اجل قفس شکند مرغ را نیازارد·اجل کجا و پر مرغ جاودان ز کجا
14. 14 خموش باش که گفتی بسی و کس نشنید·که این دهل ز چه بام‌ست و این بیان ز کجا