The whole ghazal ↗

1. 1 ز مکر حق مباش ایمن اگر صد بخت بینی تو·بمال این چشم‌ها را گر به پندار یقینی تو
2. 2 که مکر حق چنان تند است کز وی دیده جانت·تو را عرشی نماید او و گر باشی زمینی تو
3. 3 گمان خاینی می بر تو بر جان امین شکلت·که گر تو ساده دل باشی ندارد سود امینی تو
4. 4 خریدی هندوی زشتی قبیحی را تو در چادر·تو ساده پوستین بر بوی زهره روی چینی تو
5. 5 چو شب در خانه آوردی بدیدی روش بی‌چادر·ز رویش دیده بگرفتی ز بویش بستی بینی تو
6. 6 در این بازار طراران زاهدشکل بسیارند·فریبندت اگر چه اهل و باعقل متینی تو
7. 7 مگر فضل خداوند خداوندان شمس الدین·کند تنبیه جانت را کند هر دم معینی تو
8. 8 ببین آن آفتابی را کش اول نیست و نی پایان·که اندر دین همی‌تابد اگر از اهل دینی تو
9. 9 به سوی باغ وحدت رو کز او شادی همی‌روید·که هر جزوت شود خندان اگر در خود حزینی تو