Divan-e Shams› Ghazal 2194› Beyt 10 ← previous · next →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۱۹۴

  1. والله که نرفت و رفتنی نیست ماییم ز خویش رفته ما کو

G2194:10

Your language

No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:

Commentary on this couplet

Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:

The whole ghazal ↗

  1. 1 آن وعده که کرده‌ای مرا کو·این جا منم و تو وانما کو
  2. 2 با جمله پلاس خوش نباشد·آن عهد پلاس را وفا کو
  3. 3 لب بسته چو بوبک ربابی·آن داد و گشاد و آن عطا کو
  4. 4 ای وعده تو چو صبح صادق·آن شمع و چراغ و آن ضیا کو
  5. 5 تا چند ز ناسزا و دشنام·آن دلداری و آن سزا کو
  6. 6 خیزید به سوی من کشیدش·ای طایفه یاری شما کو
  7. 7 ای سنگ دلان جواب گویید·کان کان عقیق و کیمیا کو
  8. 8 یا سحر نمود و چشم ما بست·آن ساحر و آن گره گشا کو
  9. 9 یا پر بگشاد و در هوا رفت·ای مرغ ضمیر آن هوا کو
  10. 10 والله که نرفت و رفتنی نیست·ماییم ز خویش رفته ما کو
  11. 11 ماکو به همان طرف که انداخت·ای در کف صنع ما چو ماکو
  12. 12 هین مشک سخن بنه به جو رو·می‌خواندت آب کان سقا کو

ganjoor: sh2194 · public domain