Divan-e Shams› Ghazal 2213 ← previous · next →
Divan-e Shams · G2213 · 14 beyts
غزل شمارهٔ ۲۲۱۳
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G2213:1 خنک آن جان که رود مست و خرامان بر اوبرهد از خر تن در سفر مصدر او
- G2213:2 خلع نعلین کند وز خود و دنیا بجهدهمچو موسی قدم صدق زند بر در او
- G2213:3 همچو جرجیس شود کشته عشقش صد باریا چو اسحاق شود بسمل از آن خنجر او
- G2213:4 سر دیگر رسدش جز سر پردرد و صداعمغفرت بنهد بر فرق سرش مغفر او
- G2213:5 کیله رزقش اگر درشکند میکائیلعوضش گاه بود خلد و گهی کوثر او
- G2213:6 پدر و مادر و خویشان چو به خاکش بنهندشود او ماهی و دریا پدر و مادر او
- G2213:7 عشق دریای حیات است که او را تک نیستعمر جاوید بود موهبت کمتر او
- G2213:8 میرود شمس و قمر هر شب در گور غروبمیدهدشان فر نو شعشعه گوهر او
- G2213:9 ملک الموت به صد ناز ستاند جانیکه بود باخبر و دیده ور از محشر او
- G2213:10 تن ما خفته در آن خاک به چشم عامهروح چون سرو روان در چمن اخضر او
- G2213:11 نه به ظاهر تن ما معدن خون و خلط استهیچ جان را سقمی هست از این مقذر او
- G2213:12 در چنین مزبله جان را دو هزاران باغ استپس چرا ترسد جان از لحد و مقبر او
- G2213:13 آنک خون را چو می ناب غذای جان کردبنگر در تن پرنور و رخ احمر او
- G2213:14 هله دلدار بخوان باقی این بر منکرتا دو صد چشمه روان گردد از مرمر او
ganjoor: sh2213 · public domain