Divan-e Shams› Ghazal 226 ← previous · next →
Divan-e Shams · G226 · 11 beyts
غزل شمارهٔ ۲۲۶
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G226:1 برفت یار من و یادگار ماند مرارخ معصفر و چشم پرآب و وااسفا
- G226:2 دو دیده باشد پرنم چو در ویست مقیمفرات و کوثر آب حیات جان افزا
- G226:3 چرا رخم نکند زرگری چو متصلستبه گنج بیحد و کان جمال و حسن و بها
- G226:4 چراست وااسفاگوی زانک یعقوبستز یوسف کش مه روی خویش گشته جدا
- G226:5 ز ناز اگر برود تا ستاره بار شومرسد چو میزندش آفتاب طال بقا
- G226:6 اگر چیم ز چراگاه جان برون کردستکجاست زهره و یارا که گویمش که چرا
- G226:7 الست عشق رسید و هر آن که گفت بلیگواه گفت بلی هست صد هزار بلا
- G226:8 بلا درست و بلادر تو را کند زیرکخصوص در یتیمی که هست از آن دریا
- G226:9 منم کبوتر او گر براندم سر نیکجا پرم نپرم جز که گرد بام و سرا
- G226:10 منم ز سایه او آفتاب عالمگیرکه سلطنت رسد آن را که یافت ظل هما
- G226:11 بس است دعوت دعوت بهل دعا میگومسیح رفت به چارم سما به پر دعا
ganjoor: sh226 · public domain