The whole ghazal ↗

1. 1 یا قمرا لوعه للقمرین سکن·حلت علی حریمهم فی خطر لیمنوا
2. 2 یا شجرا غصونه فوق سماء وهمنا·هز هز فی قلوبنا مرحمه لنجتنوا
3. 3 هر کی تو گردنش زدی گشت درازگردن او·خرمن هر کی سوختی گشت بزرگ خرمن او
4. 4 هر کی سرش شکافتی سر بفراخت بر فلک·هر کی تو در چهش کنی یافت جهان روشن او
5. 5 یا بلدا مخلدا افلح من ثوی به·للبرکات مطلع للثمرات معدن
6. 6 یا سحرا منورا لیس عقیبه دجی·افلح کل منظر ذاک به مزین
7. 7 هر کی طرب رها کند پشت سوی وفا کند·بازکشاندش به خود با کرم مفتن او
8. 8 می‌کشدش که ای رهی از کف من کجا رهی·رو به من آورید هین ها الذین آمنوا
9. 9 جاء اوان وصلنا یلحقنا باصلنا·شممنا عبیره فانتهضوا لتیقنوا
10. 10 ما بقی انسلاخنا ان هنا مناخنا·فی عرفات معشر ابتکروا و احسنوا
11. 11 پند نگار خود شنو از بر او برون مرو·ای دل و دیده دیده‌ای ای دل و دیده من او
12. 12 پیش خودم همی‌نشان بر سر من همی‌فشان·تا ز تو لاف می‌زنم کم بگرفت دامن او
13. 13 قد نطق الهوی اسکتوا استمعوا و انصتوا·ان لسان نطقنا عند لقاه الکن
14. 14 بستم من دهان خود دل بگشاد صد دهان·بهر دل تو تن زدم بس بودم نوازن او
15. 15 در گل و در شکر نشین بهر خدای لطف بین·سیب و انار تازه چین کمد در فشاندن او