دیوان شمس غزل ۲۳۰۱ بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۰۱

  1. عالم همه چون دریا تن چون صدف جویا جان وصف گهر گویا زین‌ها همه گوهر به

G2301:2

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 من سرخوش و تو دلخوش غم بی‌دل و بی‌سر به·دل می‌ده و بر می‌خور از دلبر و دل بر به
  2. 2 عالم همه چون دریا تن چون صدف جویا·جان وصف گهر گویا زین‌ها همه گوهر به
  3. 3 صورت مثل چادر جان رفته به چادر در·بی‌صورت و بی‌پیکر وز هر چه مصور به
  4. 4 تو پرده تن دیدی از سینه بنشنیدی·آن زخمه که دل می‌زد کان پرده دیگر به
  5. 5 از چهره تو زر می‌زن با چهره زر می‌گو·با زر غم و بی‌زر غم آخر غم با زر به

ganjoor: sh2301 · public domain