دیوان شمس غزل ۲۳۰۲ بیت ۵ → قبلی

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۰۲

  1. خواهی که مه و زهره چون مرغ فرود آید زان می که به کف داری یک رطل به بالا ده

G2302:5

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 هشیار شدم ساقی دستار به من واده·یا مشک سقا پر کن یا مشک به سقا ده
  2. 2 نیمی بخور ای ساقی ما را بده آن باقی·والله که غلط گفتم نی نی همه ما را ده
  3. 3 ای فتنه مرد و زن امشب در من بشکن·رخت من و نقد من بردار و به یغما ده
  4. 4 خواهی که همه دریا آب حیوان گردد·از جام شراب خود یک جرعه به دریا ده
  5. 5 خواهی که مه و زهره چون مرغ فرود آید·زان می که به کف داری یک رطل به بالا ده

ganjoor: sh2302 · public domain