Divan-e Shams› Ghazal 2303› Beyt 5 ← previous · next →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۳۰۳

  1. منگر تو به خلخالش ساق سیهش را بین خوش آید شب بازی لیک از سپس پرده

G2303:5

Your language

No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:

Commentary on this couplet

Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:

The whole ghazal ↗

  1. 1 ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده·در قعر چنین چاهی ناخورده و نابرده
  2. 2 دنیا نبود عیدم من زشتی او دیدم·گلگونه نهد بر رو آن روسپی زرده
  3. 3 گلگونه چه آراید آن خاربن بد را·آن خار فرورفته در هر جگر و گرده
  4. 4 با تارک گل آمد موبند فروهشته·ابروی خود از وسمه آن کور سیه کرده
  5. 5 منگر تو به خلخالش ساق سیهش را بین·خوش آید شب بازی لیک از سپس پرده
  6. 6 رو دست بشو از وی ای صوفی روشسته·دل را بستر از وی ای مرد سراسترده
  7. 7 بدبخت و گران جانی کو بخت از او جوید·دربند بزرگی شد می‌سوزد چون خرده
  8. 8 فریاد رس ای جانان ما را ز گران جانان·ای از عدمی ما را در چرخ درآورده
  9. 9 خاموش سخن می‌ران زان خوش دم بی‌پایان·تا چند سخن سازی تو زین دم بشمرده

ganjoor: sh2303 · public domain