Divan-e Shams› Ghazal 2350› Beyt 2 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۳۵۰
- آن مه که ز روز و شب برون است کو چشم که تا کند نظاره
G2350:2
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 آمد مه و لشکر ستاره·خورشید گریخت یک سواره
- 2 آن مه که ز روز و شب برون است·کو چشم که تا کند نظاره
- 3 چشمی که مناره را نبیند·چون بیند مرغ بر مناره
- 4 ابر دل ما ز عشق این مه·گه گردد جمع و گاه پاره
- 5 چون عشق تو زاد حرص تو مرد·بیکار شوی هزارکاره
- 6 چون آخر کار لعل گردد·بیکار نبودهست خاره
- 7 گر بر سر کوی عشق بینی·سرهای بریده بر قناره
- 8 مگریز درآ تمام بنگر·زنده شده گشتگان دوباره
ganjoor: sh2350 · public domain