دیوان شمس› غزل ۲۳۶۸› بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۶۸
- عقل کل کژچشم گشته از کمال غیرتت وز کژی پنداشته کو مر تو را انداخته
G2368:2
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 ای به میدانهای وحدت گوی شاهی باخته·جمله را عریان بدیده کس تو را نشناخته
- 2 عقل کل کژچشم گشته از کمال غیرتت·وز کژی پنداشته کو مر تو را انداخته
- 3 ای چراغ و چشم عالم در جهان فرد آمدی·تا در اسرار جهان تو صد جهان پرداخته
- 4 ای که طاووس بهار از عشق رویت جلوه گر·بر درخت جسم جان نالان شده چون فاخته
- 5 از برای ما تو آتش را چو گلشن داشته·وز برای ما تو دریا را چو کشتی ساخته
- 6 شمس تبریزی جهان را چون تو پر کردی ز حسن·من جهان روح را از غیر عشقت آخته
ganjoor: sh2368 · public domain