غزل شمارهٔ ۲۳۷۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2372:1 هله بحری شو و در رو مکن از دور نظارهکه بود در تک دریا کف دریا به کناره
2. G2372:2 چو رخ شاه بدیدی برو از خانه چو بیذقرخ خورشید چو دیدی هله گم شو چو ستاره
3. G2372:3 چو بدان بنده نوازی شده‌ای پاک و نمازیهمگان را تو صلا گو چو مؤذن ز مناره
4. G2372:4 تو در این ماه نظر کن که دلت روشن از او شدتو در این شاه نگه کن که رسیده‌ست سواره
5. G2372:5 نه بترسم نه بلرزم چو کشد خنجر عزتبه خدا خنجر او را بدهم رشوت و پاره
6. G2372:6 کی بود آب که دارد به لطافت صفت اوکه دو صد چشمه برآرد ز دل مرمر و خاره
7. G2372:7 تو همه روز برقصی پی تتماج و حریرهتو چه دانی هوس دل پی این بیت و حراره
8. G2372:8 چو بدیدم بر سیمش ز زر و سیم نفورمکه نفور است نسیمش ز کف سیم شماره
9. G2372:9 تو از آن بار نداری که سبکسار چو بیدیتو از آن کار نداری که شدستی همه کاره
10. G2372:10 همه حجاج برفته حرم و کعبه بدیدهتو شتر هم نخریده که شکسته‌ست مهاره
11. G2372:11 بنگر سوی حریفان که همه مست و خرابندتو خمش باش و چنان شو هله ای عربده باره

ganjoor: sh2372 · public domain