Divan-e Shams› Ghazal 2379 ← previous · next →
Divan-e Shams · G2379 · 14 beyts
غزل شمارهٔ ۲۳۷۹
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G2379:1 بده آن باده جانی، که چنانیم همهکه می از جام و سر از پای ندانیم همه
- G2379:2 همه سرسبزتر از سوسن و از شاخ گُلیمروح مطلق شده و تابش جانیم همه
- G2379:3 همه دربند هوایند و هوا بنده ماستکه برون رفته از این دور زمانیم همه
- G2379:4 همچو سرنا بخروشیم به شکر لب یارهمه دکان بفروشیم که کانیم همه
- G2379:5 تاب مشرق تن ما را مثل سایه بخوردکه به صورت مثل کون و مکانیم همه
- G2379:6 زعفران رخ ما از حذر چشم بد استما حریف چمن و لاله ستانیم همه
- G2379:7 مصحف آریم و به ساقی همه سوگند خوریمکه جز از دست و کفت ، مینستانیم همه
- G2379:8 هر که جان دارد، از گلشن جان بوی بردهر که آن دارد، دریافت که آنیم همه
- G2379:9 دل ما چون دل مرغ است ، ز اندیشه برونکه سبک دل شده زان رطل گرانیم همه
- G2379:10 ملکان تاج زر از عشق ره ما بدهندکه کمربخشتر از بخت جوانیم همه
- G2379:11 جان ما را به صف اول پیکار طلبز آنک در پیش روی تیر و سنانیم همه
- G2379:12 در پس پرده ظلمات بشر ننشینیمز آنک چون نور سحر پرده درانیم همه
- G2379:13 شام بودیم ، ز خورشید جهان صبح شدیمگرگ بودیم ، کنون شهره شبانیم همه
- G2379:14 شمس تبریز چو بنمود رخ جان آرایسوی او با دل و جان همچو روانیم همه
ganjoor: sh2379 · public domain