غزل شمارهٔ ۲۳۹۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2394:1 از بس که مطرب دل از عشق کرد نالهآن دلبرم درآمد در کف یکی پیاله
2. G2394:2 افکند در سر من آنچ از سرم برآردنو کرد عشق ما را باده هزارساله
3. G2394:3 می‌گشت دین و کیشم من مست وقت خویشمنی نسیه را شناسم نی بر کسم حواله
4. G2394:4 من باغ جان بدادم چرخشت را خریدمبر جام می‌نبشتم این بیع را قباله
5. G2394:5 ای سخره زمانه برهم بزن تو خانهکاین کاله بیش ارزد وآنگه چگونه کاله
6. G2394:6 بربند این دهان را بگشا دهان جان رابینی که هر دو عالم گردد یکی نواله
7. G2394:7 نپذیرد آن نواله جانت چو مست باشدسرمست خد و خالش کی بنگرد به خاله
8. G2394:8 جان‌های آسمانی سرمست شمس تبریزبگشای چشم و بنگر پران شده چو ژاله

ganjoor: sh2394 · public domain