غزل شمارهٔ ۲۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G24:1 چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را‌؟خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را
2. G24:2 خورشید چون افروزدم تا هجر کمتر سوزدمدل حیلتی آموزدم کز سر بگیرم کار را
3. G24:3 ای عقل کلِ ذوفنون تعلیم فرما یک فسونکز وی بخیزد در درون رحمی نگارین یار را
4. G24:4 چون نور آن شمع چگل می‌درنیابد جان و دلکی داند آخر آب و گل دلخواه آن عیار را
5. G24:5 جبریل با لطف و رشد عجل سمین را چون چشداین دام و دانه کی کشد عنقای خوش منقار را
6. G24:6 عنقا که یابد دام کس‌‌؟ در پیش آن عنقا مگسای عنکبوت عقل بس، تا کی تنی این تار را‌‌؟
7. G24:7 کو آن مسیح خوش دمی بی‌واسطه مریم یمیکز وی دل ترسا همی پاره کند زنار را
8. G24:8 دجال غم چون آتشی گسترد ز آتش مفرشیکو عیسیِ خنجرکشی دجال بدکردار را
9. G24:9 تن را سلامت‌ها ز تو جان را قیامت‌ها ز توعیسی علامت‌ها ز تو وصل قیامت‌وار را
10. G24:10 ساغر ز غم در سر فتد چون سنگ در ساغر فتدآتش به خار اندر فتد چون گل نباشد خار را
11. G24:11 ماندم ز عذرا وامقی چون من نبودم لایقیلیکن خمار عاشقی در سر دل خمار را
12. G24:12 شطرنج دولت شاه را صد جان به خرجش راه راصد که حمایل کاه را صد درد دردی خوار را
13. G24:13 بینم به شه واصل شده می از خودی فاصل شدهوز شاه جان حاصل شده جان‌ها در و دیوار را
14. G24:14 باشد که آن شاهِ حرون زان لطفِ از حدها برونمنسوخ گرداند کنون آن رسم استغفار را
15. G24:15 جانی که رو این سو کند با بایزید او خو کندیا در سنایی رو کند یا بو دهد عطار را
16. G24:16 مخدوم جان کز جام او سرمست شد ایام اوگاهی که گویی نام او لازم شمر تکرار را
17. G24:17 عالی خداوند شمس دین تبریز از او جان زمینپرنور چون عرش مکین کاو رشک شد انوار را
18. G24:18 ای صد هزاران آفرین بر ساعت فرخ‌ترینکان ناطق روح الامین بگشاید آن اسرار را
19. G24:19 در پاکی بی‌مهر و کین در بزم عشق او نشیندر پرده منکر ببین آن پرده صدمسمار را

ganjoor: sh24 · public domain