غزل شمارهٔ ۲۴۱۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2413:1 عجب دلی که به عشق بت است پیوستهعجبتر این که بتش پیش او است بنشسته
2. G2413:2 بمال چشم دلا بهترک از این بنگرمدو به هر طرف ای دل تو نیز آهسته
3. G2413:3 دو کف به سوی دعا سوی بحر می‌رانینه گوهر تو به جیب تو است پیوسته
4. G2413:4 خنک کسی که ورا دست گرد جیب بودکه او لطیف و سبک روح گشت و برجسته
5. G2413:5 اگر چه هر طرفی بازگشت در طلبشاز آن طلب چو به خود وانگشت شد خسته
6. G2413:6 میان گلبن دل جان بخسته از خاریببین دلا تو ز خاری هزار گلدسته
7. G2413:7 میان دل چو برآید غبار و طبل و علمهزار سنجق هستی ببین تو بشکسته
8. G2413:8 بیا به شهر عدم درنگر در آن مستانببین ز خویش و هزاران چو خویش وارسته
9. G2413:9 نهاده هر دو قدم شاد در سرای بقاو زین بساط فنا هر دو دست خود شسته

ganjoor: sh2413 · public domain