غزل شمارهٔ ۲۴۳۰

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2430:1 ای آن که بر اسب بقا از دیر فانی می‌رویدانا و بینای رهی آن سو که دانی می‌روی
2. G2430:2 بی‌همره جسم و عرض بی‌دام و دانه و بی‌غرضاز تلخکامی می‌رهی در کامرانی می‌روی
3. G2430:3 نی همچو عقل دانه چین نی همچو نفس پر ز کیننی روح حیوان زمین تو جان جانی می‌روی
4. G2430:4 ای چون فلک دربافته‌ای همچو مه درتافتهاز ره نشانی یافته در بی‌نشانی می‌روی
5. G2430:5 ای غرقه سودای او ای بیخود از صهبای اواز مدرسه اسمای او اندر معانی می‌روی
6. G2430:6 ای خوی تو چون آب جو داده زمین را رنگ و بوتا کس نپندارد که تو بی‌ارمغانی می‌روی
7. G2430:7 کو سایه منصور حق تا فاش فرماید سبقکز مستعینی می‌رهی در مستعانی می‌روی
8. G2430:8 شب کاروان‌ها زین جهان بر می‌رود تا آسمانتو خود به تنهایی خود صد کاروانی می‌روی
9. G2430:9 ای آفتاب آن جهان در ذره‌ای چونی نهانوی پادشاه شه نشان در پاسبانی می‌روی
10. G2430:10 ای بس طلسمات عجب بستی برون از روز و شبتا چشم پندارد که تو اندر مکانی می‌روی
11. G2430:11 ای لطف غیبی چند تو شکل بهاری می‌شویوی عدل مطلق چند تو اندر خزانی می‌روی
12. G2430:12 آخر برون آ زین صور چادر برون افکن ز سرتا چند در رنگ بشر در گله بانی می‌روی
13. G2430:13 ای ظاهر و پنهان چو جان وی چاکر و سلطان چو جانکی بینمت پنهان چو جان در بی‌زبانی می‌روی

ganjoor: sh2430 · public domain