غزل شمارهٔ ۲۴۳۱

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2431:1 این عشق گردان کو به کو بر سر نهاده طبله‌ایکه هر کجا مرده بود زنده کنم بی‌حیله‌ای
2. G2431:2 خوان روانم از کرم زنده کنم مرده بدمکو نرگدایی تا برد از خوان لطفم زله‌ای
3. G2431:3 گاهی تو را در بر کنم گاهی ز زهرت پر کنمآگاه شو آخر ز من ای در کفم چون کیله‌ای
4. G2431:4 گر حبه‌ای آید به من صد کان پرزرش کنمدریای شیرینش کنم هر چند باشد قله‌ای
5. G2431:5 از تو عدم وز من کرم وز تو رضا وز من قسمصد اطلس و اکسون نهم در پیش کرم پیله‌ای
6. G2431:6 هر لحظهٔ نومید را خرمن دهم بی‌کشتنیهر لحظهٔ درویش را قربت دهم بی‌چله‌ای
7. G2431:7 چشمهٔ شکر جوشان کنم اندر دل تنگ نییاندیشه‌های خوش نهم اندر دماغ و کله‌ای
8. G2431:8 می‌ران فرس در دین فقط ور اسب تو گردد سقطبر جای اسب لاغری هر سو بیابی گله‌ای
9. G2431:9 خاموش باش و لا مگو جز آن که حق بخشد مجوجوشان ز حلوای رضا بر جمره چون پاتیله‌ای
10. G2431:10 تبریز شد خلد برین از عکس روی شمس دینهر نقش در وی حور عین هر جامه از وی حله‌ای

ganjoor: sh2431 · public domain