Divan-e Shams Ghazal 2457 ← previous · next →

Divan-e Shams · G2457 · 12 beyts

غزل شمارهٔ ۲۴۵۷

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

  1. G2457:1 ای دل سرگشته شده در طلبِ یاوه‌رویچند بگفتم که مده دل به کسی بی‌گرو‌ی
  2. G2457:2 بر سر شطرنجْ بُتی جامه‌کنی کیسه‌بُریبا چو منی ساده‌دلی خیره‌سری خیره‌شوی
  3. G2457:3 برد همه رخت مرا نیست مرا برگ کهیآنک ز گنج زر او من نرسیدم به جوی
  4. G2457:4 تا بخورد تا ببرد جان مرا عشق کهنآن کهنی کاو دهدم هر نفسی جان نوی
  5. G2457:5 آن کهنی نو‌صفتی همچو خدا بی‌جهتیخوش‌گهر‌ی خوش‌نظر‌ی خوش‌خبر‌ی خوش‌شنو‌ی
  6. G2457:6 خرمن گل گشت جهان از رُخت ای سرو رواندشمنِ تو جو‌دروی یارِ تو گندم‌دروی
  7. G2457:7 جذب کن ای باد‌صفت‌! آبِ وجود همه رابرکش خورشید‌صفت شبنمه‌ای را ز گوی
  8. G2457:8 ای تو چو خورشید ولی نی چو تفش داغ‌کنیای چو صبا با‌لُطُفی نی چو صبا خیره‌دوی
  9. G2457:9 گر صفتی در دل من کژ شود آن را تو بکَنشاخ کژی را بکند صاحب بستان به خوی
  10. G2457:10 گرچه شود خانه دین رخنه ز موش حسدیموش کی باشد‌؟ برمد از دم گربه به موی
  11. G2457:11 سبز شود آب و گلی چون دهدش وصل دلیدلبر و دل جمع شدند لیک نباشند دوی
  12. G2457:12 پیشتر آ تا که نه من مانم این جا نه سخنظلمت هستی چه زند‌‌؟ پیش صبوحِ چو توی

ganjoor: sh2457 · public domain