غزل شمارهٔ ۲۴۶۸

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

G2468:1 نیست به جز دوام جان ز اهل دلان روایتیراحت‌های عشق را نیست چو عشق غایتی
G2468:2 شکر شنیدم از همه تا چه خوشند این رمههان مپذیر دمدمه ز آنک کند شکایتی
G2468:3 عشق مه است جمله رو ماه حسد برد بدوجز که ندای ابشروا این است ورا قرائتی
G2468:4 هر سحری حلاوتی هر طرفی طراوتیهر قدمی عجایبی هر نفسی عنایتی
G2468:5 خوبی جان چو شد ز حد و آن مدد است بر مددهست برای چشم بد نیک بلا حمایتی
G2468:6 پشت فلک ز جست و جو گشته چو عاشقان دوتوز آنک جمال حسن هو نادره است و آیتی
G2468:7 پرتو روی عشق دان آنک به هر سحرگهانشمس کشید نیزه‌ای صبح فراشت رایتی
G2468:8 عشق چو رهنمون کند روح در او سکون کندسر ز فلک برون کند گوید خوش ولایتی
G2468:9 ایزد گفت عشق را گر نبدی جمال توآینه وجود را کی کنمی رعایتی
G2468:10 گرچه که میوه آخر است ورچه درخت اول استمیوه ز روی مرتبت داشت بر او بدایتی
G2468:11 چند بود بیان تو بیش مگو به جان توهست دل از زبان تو در غم و در نکایتی
G2468:12 خلوتیان گریخته نقل سکوت ریختهز آنک سکوت مست را هست قوی وقایتی
G2468:13 گرچه نوای بلبلان هست دوای بی‌دلانخامش تا دهد تو را عشق جز این جرایتی

ganjoor: sh2468 · public domain