غزل شمارهٔ ۲۴۷۸

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2478:1 باز چه شد تو را دلا باز چه مکر اندرییک نفسی چو بازی و یک نفسی کبوتری
2. G2478:2 همچو دعای صالحان دی سوی اوج می‌شدیباز چو نور اختران سوی حضیض می‌پری
3. G2478:3 کشت مرا به جان تو حیله و داستان توسیل تو می‌کشد مرا تا به کجام می‌بری
4. G2478:4 از رحموت گشته‌ای در رهبوت رفته‌ایتا دم مهر نشنوی تا سوی دوست ننگری
5. G2478:5 گر سبکی کند دلم خنده زنی که هین بپرچونک به خود فروروم طعنه زنی که لنگری
6. G2478:6 خنده کنم تو گوییم چون سر پخته خنده زنگریه کنم تو گوییم چون بن کوزه می‌گری
7. G2478:7 ترک توی ز هندوان چهره ترک کم طلبز آنک نداد هند را صورت ترک تنگری
8. G2478:8 خنده نصیب ماه شد گریه نصیب ابر شدبخت بداد خاک را تابش زر جعفری
9. G2478:9 حسن ز دلبران طلب درد ز عاشقان طلبچهره زرد جو ز من وز رخ خویش احمری
10. G2478:10 من چو کمینه بنده‌ام خاک شوم ستم کشمتو ملکی و زیبدت سرکشی و ستمگری
11. G2478:11 مست و خوشم کن آنگهی رقص و خوشی طلب ز مندر دهنم بنه شکر چون ترشی نمی‌خوری
12. G2478:12 دیگ توام خوشی دهم چونک ابای خوش پزیور ترشی پزی ز من هم ترشی برآوری
13. G2478:13 دیو شود فرشته‌ای چون نگری در او تو خوشای پرییی که از رخت بوی نمی‌برد پری
14. G2478:14 سحر چرا حرام شد ز آنک به عهد حسن توحیف بود که هر خسی لاف زند ز ساحری
15. G2478:15 ای دل چون عتاب و غم هست نشان مهر اوترک عتاب اگر کند دانک بود ز تو بری
16. G2478:16 ای تبریز شمس دین خسرو شمس مشرقتپرتو نور آن سری عاریتی است ای سری

ganjoor: sh2478 · public domain