غزل شمارهٔ ۲۴۸۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2483:1 تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهینم ندهی به کشت من آب به این و آن دهی
2. G2483:2 جان منی و یار من دولت پایدار منباغ من و بهار من باغ مرا خزان دهی
3. G2483:3 یا جهت ستیز من یا جهت گریز منوقت نبات ریز من وعده و امتحان دهی
4. G2483:4 عود که جود می‌کند بهر تو دود می‌کندشیر سجود می‌کند چون به سگ استخوان دهی
5. G2483:5 برگذرم ز نه فلک گر گذری به کوی منپای نهم بر آسمان گر به سرم امان دهی
6. G2483:6 عقل و خرد فقیر تو پرورشش ز شیر توچون نشود ز تیر تو آنک بدو کمان دهی
7. G2483:7 در دو جهان بننگرد آنک بدو تو بنگریخسرو خسروان شود گر به گدا تو نان دهی
8. G2483:8 جمله تن شکر شود هر که بدو شکر دهیلقمه کند دو کون را آنک تواش دهان دهی
9. G2483:9 گشتم جمله شهرها نیست شکر مگر تو رابا تو مکیس چون کنم گر تو شکر گران دهی
10. G2483:10 گه بکشی گران دهی گه همه رایگان دهییک نفسی چنین دهی یک نفسی چنان دهی
11. G2483:11 مفخر مهر و مشتری در تبریز شمس دینزنده شود دل قمر گر به قمر قران دهی

ganjoor: sh2483 · public domain