غزل شمارهٔ ۲۴۹۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2494:1 زرگر آفتاب را بسته گاز می‌کنیکرته شام را ز مه نقش و طراز می‌کنی
2. G2494:2 روز و شب و نتایج این حبشی و روم رابر مثل اصولشان گرد و دراز می‌کنی
3. G2494:3 گاه مجاز بنده را حق و حقیقتی دهیو آنک حقیقتی بود هزل و مجاز می‌کنی
4. G2494:4 این چه کرامت است ای نقش خیال روی اوبا درهای بسته در خانه جواز می‌کنی
5. G2494:5 خاطر همچو باد را نقش جحود می‌دهیخاطر بی‌نیاز را پر ز نیاز می‌کنی
6. G2494:6 در شب ابرگین غم مشعله‌ها درآوریدر دل تنگ پرگره پنجره باز می‌کنی
7. G2494:7 ما به دمشق عشق تو مست و مقیم بهر توتو ز دلال و عز خود عزم عزاز می‌کنی
8. G2494:8 گاه ز نیم زلتی برهمشان همی‌زنیگاه خود از کبیرها چشم فراز می‌کنی
9. G2494:9 گاه گدای راه را همت شاه می‌دهیگاه قباد و شاه را بنده آز می‌کنی
10. G2494:10 می‌شکنی به زیر پا نای طرب نوای راچنگ شکسته بسته را لایق ساز می‌کنی
11. G2494:11 بربط عشرت مرا گاه سه تا همی‌کنیپرده بوسلیک را گاه حجاز می‌کنی
12. G2494:12 جان ز وجود جود تو آمد و مغز نغز شدباز ز پوست‌هاش چون همچو پیاز می‌کنی

ganjoor: sh2494 · public domain