Divan-e Shams› Ghazal 2583› Beyt 7 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۵۸۳
- ای برده نمازم را از وقت چه بیباکی گر رشک نبردی دل تن عشق پرستستی
G2583:7
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 آمد مه ما مستی دستی فلکا دستی·من نیست شدم باری در هست یکی هستی
- 2 از یک قدح و صد دل، او مست نمیگردد·گر باده اثر کردی در دل تن از او رستی
- 3 بار دگر آوردی زان می که سحر خوردی·پر میدهیم گر نی این شیشه بنشکستی
- 4 بر جام من از مستی سنگی زدی اشکستی·از جز تو گر اشکستی بودی که نپیوستی
- 5 زین باده چشید آدم کز خویش برون آمد·گر مرده از این خوردی از گور برون جستی
- 6 گر سیر نه ای از سر هین خوار و زبون منگر·در ماه که از بالا آید به چه پستی
- 7 ای برده نمازم را از وقت چه بیباکی·گر رشک نبردی دل تن عشق پرستستی
- 8 آن مست در آن مستی گر آمدی اندر صف·هم قبله از او گشتی هم کعبه رخش خستی
ganjoor: sh2583 · public domain