Divan-e Shams› Ghazal 2613› Beyt 7 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۶۱۳
- ای شاد تو از پیشی یعنی ز همه بیشی والله که چو با خویشی از خویش نیاسایی
G2613:7
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 ای شادی آن روزی کز راه تو بازآیی·در روزن جان تابی چون ماه ز بالایی
- 2 زان ماه پرافزایش آن فارغ از آرایش·این فرش زمینی را چون عرش بیارایی
- 3 بس عاقل پابسته کز خویش شود رسته·بس جان که ز سر گیرد قانون شکرخایی
- 4 زین منزل شش گوشه بیمرکب و بیتوشه·بس قافله ره یابد در عالم بیجایی
- 5 روشن کن جان من تا گوید جان با تن·کامروز مرا بنگر ای خواجه فردایی
- 6 تو آبی و من جویم جز وصل تو کی جویم·رونق نبود جو را چون آب بنگشایی
- 7 ای شاد تو از پیشی یعنی ز همه بیشی·والله که چو با خویشی از خویش نیاسایی
- 8 در جستن دل بودم بر راه خودش دیدم·افتاده در این سودا چون مردم صفرایی
- 9 شمس الحق تبریزی پالود مرا هجرت·جز عشق نبینی گر صد بار بپالایی
ganjoor: sh2613 · public domain