The whole ghazal ↗

1. 1 به شکرخنده اگر می‌ببرد جان مرا·متع الله فوادی بحبیبی ابدا
2. 2 جانم آن لحظه بخندد که وی‌اش قبض کند·انما یوم اجزای اذا اسکرها
3. 3 مغز هر ذره چو از روزن او مست شود·سبحت راقصه عز حبیبی و علا
4. 4 چونک از خوردن باده همگی باده شوم·انا نقل و مدام فاشربانی و کلا
5. 5 هله ای روز چه روزی تو که عمر تو دراز·یوم وصل و رحیق و نعیم و رضا
6. 6 تن همچون خم ما را پی آن باده سرشت·نعم ما قدر ربی لفوادی و قضا
7. 7 خم سرکه دگرست و خم دوشاب دگر·کان فی خابیه الروح نبیذ فغلی
8. 8 چون بخسپد خم باده پی آن می‌جوشد·انما القهوه تغلی لشرور و دما
9. 9 می منم خود که نمی‌گنجم در خم جهان·برنتابد خُم نُه چرخ کف و جوش مرا
10. 10 می مرده چه خوری هین تو مرا خور که می‌ام·انا زق ملئت فیه شراب و سقا
11. 11 وگرت رزق نباشد من و یاران بخوریم·فانصتوا و اعترفوا معشرا اخوان صفا