The whole ghazal ↗

1. 1 یک روز مرا بر لب خود میر نکردی·وز لعل لبت جامگی تقریر نکردی
2. 2 زان شب که سر زلف تو در خواب بدیدم·حیران و پریشانم و تعبیر نکردی
3. 3 یک عالم و عاقل به جهان نیست که او را·دیوانه آن زلف چو زنجیر نکردی
4. 4 بگریست بسی از غم تو طفل دو چشمم·وز سنگ دلی در دهنش شیر نکردی
5. 5 در کعبه خوبی تو احرام ببستیم·بس تلبیه گفتیم و تو تکبیر نکردی
6. 6 بگرفت دلم در غمت ای سرو جوان بخت·شد پیر دلم پیروی پیر نکردی
7. 7 با قوس دو ابروی تو یک دل به جهان نیست·تا خسته بدان غمزه چون تیر نکردی
8. 8 بس عقل که در آیت حسن تو فروماند·وز وی به کرم روزی تفسیر نکردی
9. 9 در بردن جان‌ها و در آزردن جان‌ها·الحق صنما هیچ تو تقصیر نکردی
10. 10 در کشتنم ای دلبر خون خوار بکردم·صد لابه و یک ساعت تأخیر نکردی
11. 11 در آتش عشق تو دلم سوخت به یک بار·وز بهر دوا قرص تباشیر نکردی
12. 12 بیمار شدم از غم هجر تو و روزی·از بهر من خسته تو تدبیر نکردی
13. 13 خورشید رخت با زحل زلف سیاهت·صد بار قران کرد و تو تأثیر نکردی
14. 14 بر خاک درت روی نهادم ز سر عجز·وز قصه هجرانم تحریر نکردی
15. 15 خامش شوم و هیچ نگویم پس از این من·هر چاکر دیرینه چو توفیر نکردی