ديوان شمس› غزل ٢٦٨٩› بيت ٧ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۸۹
- مثال کاسه چوبین بگشتم بر آن آبی که دارد سهم ناری
G2689:7
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 منم غرقه درون جوی باری·نهانم میخلد در آب خاری
- 2 اگر چه خار را من مینبینم·نیم خالی ز زخم خار باری
- 3 ندانم تا چه خار است اندر این جوی·که خالی نیست جان از خارخاری
- 4 تنم را بین که صورتگر ز سوزن·بر او بنگاشت هر سویی نگاری
- 5 چو پیراهن برون افکندم از سر·به دریا درشدم مرغاب واری
- 6 که غسل آرم برون آیم به پاکی·به خنده گفت موج بحر کاری
- 7 مثال کاسه چوبین بگشتم·بر آن آبی که دارد سهم ناری
- 8 نمیدانم که آن ساحل کجا شد·که پیدا نیست دریا را کناری
- 9 تو شمس الدین تبریز ار ملولی·به هر لحظه چه افروزی شراری
ganjoor: sh2689 · public domain