غزل شمارهٔ ۲۷۰۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2704:1 برون کن سر که جان سرخوشانیفروکن سر ز بام بی‌نشانی
2. G2704:2 به هر دم رخت مشتاقان خود رابدان سو کش که بس خوش می‌کشانی
3. G2704:3 که عاشق همچو سیل و تو چو بحریکه عاشق چون قراضه‌ست و تو کانی
4. G2704:4 سقط‌های چو شکر باز می‌گویکه تو از لعل‌ها در می‌فشانی
5. G2704:5 زهی آرامگاه جمله جان‌هاعجب افتاد حسن و مهربانی
6. G2704:6 ز خوبی روی مه را خیره کردیبه رحمت خود چنانتر از چنانی
7. G2704:7 به هر تیری هزار آهو بگیریزهی شیری که بس سخته کمانی
8. G2704:8 به هر بحری که تازی همچو موسیشکافد بحر تا در وی برانی
9. G2704:9 همه جان در شکر دارند از وصلکه هر یک گفت ما را نیست ثانی
10. G2704:10 به کوه طور تو بسیار موسیز غیرت گفته نی نی لن ترانی
11. G2704:11 ز شمس الدین بپرس اسرار لن راکه تبریز است دریای معانی

ganjoor: sh2704 · public domain