غزل شمارهٔ ۲۷۴۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2747:1 خضری به میان سینه داریدر آب حیات و سبزه زاری
2. G2747:2 خضر آب حیات را نپایدگر بوی برد که تو چه داری
3. G2747:3 در کشتی نوح همچو روحیدر گلشن روح نوبهاری
4. G2747:4 گر طبل وجودها بدرداز کتم عدم علم برآری
5. G2747:5 این چار طبیعت ار بسوزدغم نیست تو جان هر چهاری
6. G2747:6 صیاد بدایت وجودیاجزای جهان همه شکاری
7. G2747:7 گه بند کند گهی گشایدای کارافزا تو بر چه کاری
8. G2747:8 او سرو بلند و تو چو سایهاو باد شمال و تو غباری
9. G2747:9 در چشم تو ریخت کحل پندارمی‌پنداری به اختیاری
10. G2747:10 این چرخ به اختیار خود نیستآخر تو کیی بدین نزاری
11. G2747:11 از نیست تو خویش هست کردیوین گردن خود تو می‌فشاری
12. G2747:12 زین ترس تو حجت است بر توکز غیر تو است ترسگاری
13. G2747:13 از خویش دل کسی نترسداز خویش کسی نجست یاری
14. G2747:14 پس خوف و رجای تو گواهندبر ملکت شاه و کامکاری
15. G2747:15 وز خوف و رجا چو برتر آییایمن چو صفات کردگاری
16. G2747:16 کشتی ترسد ز بحر نی بحرتو کشتی بحر بی‌کناری
17. G2747:17 کشتی توی تو چو بشکستخاموش کن از سخن گزاری
18. G2747:18 کشتی شکسته را کی راندجز آب به موج بی‌قراری
19. G2747:19 کشتیبان شکستگان استآن بحر کرم به بردباری
20. G2747:20 خامش که زبان عقل مهر استبنشین بر جا که گشت تاری

ganjoor: sh2747 · public domain