Divan-e Shams› Ghazal 2765› Beyt 2 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۷۶۵
- چون جان برسد نه تن بجنبد جان آمد از لحد برآیی
G2765:2
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 آن شمع چو شد طرب فزایی·پروانه دلان به رقص آیی
- 2 چون جان برسد نه تن بجنبد·جان آمد از لحد برآیی
- 3 چون بانگ سماع در که افتاد·ای کوه گران کم از صدایی
- 4 کاین باد بهار میرساند·رقصانی شاخ را صلایی
- 5 در ذره کجا قرار ماند·خورشید به رقص در سمایی
- 6 هم آتش و دود گشته پیچان·از آتش روی جان فزایی
- 7 ماهی صنما ز روح بیجسم·شوخی شکری یکی بلایی
- 8 گه کوته و گه دراز گشتیم·با سایه صورت همایی
- 9 هم بر لب دوست مست گشتیم·نالان شده مست همچو نایی
- 10 بر باد سوار همچو کاهیم·اندر جولان ز کهربایی
- 11 چون پشه ز خون خویش مستیم·وز دیگ جگر دلا ابایی
- 12 اندر خلوت به هوی هویی·در جمعیت به های هایی
- 13 در صورت بنده کمینیم·در سر صفت یکی خدایی
- 14 این داد خدیو شمس تبریز·بی کبر ولیک کبریایی
ganjoor: sh2765 · public domain