غزل شمارهٔ ۲۸۸۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2882:1 تیغ را گر تو چو خورشید دمی رنده زنیبر سر و سبلت این خنده زنان خنده زنی
2. G2882:2 ژنده پوشیدی و جامه ملکی برکندیپاره پاره دل ما را تو بر آن ژنده زنی
3. G2882:3 هر کی بندی است از این آب و از این گل برهدگر تو یک بند از آن طره بر این بنده زنی
4. G2882:4 ساقیا عقل کجا ماند یا شرم و ادبزان می لعل چو بر مردم شرمنده زنی
5. G2882:5 ماه فربه شود آن سان که نگنجد در چرخگر تو تابی ز رخت بر مه تابنده زنی
6. G2882:6 ماه می‌گوید با زهره که گر مست شویز آنچ من مست شدم ضرب پراکنده زنی
7. G2882:7 ماه تا ماهی از این ساقی جان سرمستندنقد بستان تو چرا لاف ز آینده زنی
8. G2882:8 خیز کامروز همایون و خوش و فرخنده‌ستخاصه که چشم بر آن چهره فرخنده زنی
9. G2882:9 سر باز از کله و پاش از این کنده غمی استبرهد پاش اگر تیشه بر این کنده زنی
10. G2882:10 هله ای باز کله بازده و پر بگشاوقت آن شد که بر آن دولت پاینده زنی
11. G2882:11 همچو منصور تو بر دار کن این ناطقه راچو زنان چند بر این پنبه و پاغنده زنی

ganjoor: sh2882 · public domain