غزل شمارهٔ ۲۹۱۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2912:1 با من ای عشق امتحان‌ها می‌کنیواقفی بر عجزم اما می‌کنی
2. G2912:2 ترجمان سر دشمن می‌شویظن کژ را در دلش جا می‌کنی
3. G2912:3 هم تو اندر بیشه آتش می‌زنیهم شکایت را تو پیدا می‌کنی
4. G2912:4 تا گمان آید که بر تو ظلم رفتچون ضعیفان شور و شکوی می‌کنی
5. G2912:5 آفتابی ظلم بر تو کی کندهر‌چه می‌خواهی ز بالا می‌کنی
6. G2912:6 می‌کنی ما را حسود همدگرجنگ ما را خوش تماشا می‌کنی
7. G2912:7 عارفان را نقد شربت می‌دهیزاهدان را مست فردا می‌کنی
8. G2912:8 مرغ مرگ‌اندیش را غم می‌دهیبلبلان را مست و گویا می‌کنی
9. G2912:9 زاغ را مشتاق سرگین می‌کنیطوطی خود را شکرخا می‌کنی
10. G2912:10 آن یکی را می‌کِشی در کان و کوهوین دگر را رو به دریا می‌کنی
11. G2912:11 از ره محنت به دولت می‌کشییا جزای زلت ما می‌کنی
12. G2912:12 اندر این دریا همه سود است و دادجمله احسان و مواسا می‌کنی
13. G2912:13 این سَر‌ِ نکته است پایانش تو گویگرچه ما را بی‌سر و پا می‌کنی

ganjoor: sh2912 · public domain