غزل شمارهٔ ۲۹۴۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2943:1 گرمی مجوی الا از سوزش درونیزیرا نگشت روشن دل ز آتش برونی
2. G2943:2 بیمار رنج باید تا شاه غیب آیددر سینه درگشاید گوید ز لطف چونی
3. G2943:3 آن نافه‌های آهو و آن زلف یار خوش خوآن را تو در کمی جو کان نیست در فزونی
4. G2943:4 تا آدمی نمیرد جان ملک نگیردجز کشته کی پذیرد عشق نگار خونی
5. G2943:5 عشقش بگفته با تو یا ما رویم یا توساکن مباش تا تو در جنبش و سکونی
6. G2943:6 بر دل چو زخم راند دل سر جان بداندآنگه نه عیب ماند در نفس و نی حرونی
7. G2943:7 غم چون تو را فشارد تا از خودت برآردپس بر تو نور بارد از چرخ آبگونی
8. G2943:8 در عین درد بنشین هر لحظه دوست می‌بینآخر چرا تو مسکین اندر پی فسونی
9. G2943:9 تبریز جان فزودی چون شمس حق نمودیاز وی خجسته بودی پیوسته نی کنونی

ganjoor: sh2943 · public domain