The whole ghazal ↗

1. 1 چون روی آتشین را یک دم تو می‌نپوشی·ای دوست چند جوشم گویی که چند جوشی
2. 2 این جان و عقل مسکین کی یابد از تو تسکین·زین سان که تو نهادی قانون می فروشی
3. 3 سرنای جان‌ ما را در می دمی تو دم دم·نی را چه جرم باشد چون تو همی‌خروشی
4. 4 روپوش برنتابد گر تاب روی این است·پنهان نگردد این رو گر صد هزار پوشی
5. 5 بر گرد شید گردی ای جان عشق ساده·یا نیک سرخ چشمی یا خود سیاه گوشی
6. 6 گر ز آنک عقل داری دیوانه چون نگشتی·ور نه از اصل عشقی با عشق چند کوشی
7. 7 اجزای خویش دیدم اندر حضور خامش·بس نعره‌ها شنیدم در زیر هر خموشی
8. 8 گفتم به شمس تبریز کاین خامشان کیانند·گفتا چو وقت آید تو نیز هم نپوشی