غزل شمارهٔ ۲۹۵۶

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2956:1 دل را تمام برکن ای جان ز نیک نامیتا یک به یک بدانی اسرار را تمامی
2. G2956:2 ای عاشق الهی ناموس خلق خواهیناموس و پادشاهی در عشق هست خامی
3. G2956:3 عاشق چو قند باید بی‌چون و چند بایدجانی بلند باید کان حضرتی است سامی
4. G2956:4 هستی تو از سر و بن در چشم خویش ناخنزنار روم گم کن در عشق زلف شامی
5. G2956:5 در عشق علم جهل است ناموس علم سهل استنادان علم اهل است دانای علم عامی
6. G2956:6 از کوی بی‌نشانش زان سوی جهل و دانشوز جان جان جانش عشق آمدت سلامی
7. G2956:7 بر بام عشق بی‌تن دیدم چو ماه روشنبر در بمانده‌ام من زان شیوه‌های بامی
8. G2956:8 گر مست و گر میم من نی از دف و نیم مناز شیوه ویم من مست شراب جامی
9. G2956:9 آن چهره‌ی چو آتش در زیر زلف دلکشگردن ببسته جان خوش در حلقه‌های دامی
10. G2956:10 گوید غمت ز تیزی وقتی که خون تو ریزیکای دل تو خود چه چیزی وی جان تو خود کدامی
11. G2956:11 ای جان شبی که زادی آن شب سری نهادیدادی تو آنچ دادی وز جان مطیع و رامی
12. G2956:12 ای روح برپریدی بر ساحلی چریدیدل دادی و خریدی آن را که تش غلامی
13. G2956:13 گر رند و گر قلاشی ما را تو خواجه تاشیای شمس هر طواشی تبریز را نظامی

ganjoor: sh2956 · public domain