Divan-e Shams› Ghazal 2962› Beyt 2 ← previous · next →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۹۶۲

  1. دیدی که سخت زردم پنداشتی که مردم آخر چگونه میرد آنک تواش قرینی

G2962:2

Your language

No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:

Commentary on this couplet

Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:

The whole ghazal ↗

  1. 1 با تو عتاب دارم جانا چرا چنینی·رنجور و ناتوانم نایی مرا ببینی
  2. 2 دیدی که سخت زردم پنداشتی که مردم·آخر چگونه میرد آنک تواش قرینی
  3. 3 یا سیدی و روحی حمت فلم تعدنی·یا صحتی شفایی لم تستمع حنینی
  4. 4 بس احتراز کردم صبر دراز کردم·امروز ناز کردم با اصل نازنینی
  5. 5 امشب چو مه برآید داوود جان بیاید·ای رنج موم گردی گر برج آهنینی
  6. 6 شب بنده را بپرسد وز بی‌گهی نترسد·شب نیز مست گردد بی‌نقل و ساتکینی
  7. 7 ای ناله چند ناله افزونتری ز ژاله·بر بنده کمینه تو نیز در کمینی

ganjoor: sh2962 · public domain