دیوان شمس غزل ۲۹۷۴ بیت ۵ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۷۴

  1. بر سنگ کرده نقشی و آن نقش بند او است هر لحظه سوی نقش ز آزر اشارتی

G2974:5

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 آن دم که دل کند سوی دلبر اشارتی·زان سر رسد به بی‌سر و باسر اشارتی
  2. 2 زان رنگ اشارتی که به روز الست بود·کآمد به جان مؤمن و کافر اشارتی
  3. 3 زیرا که قهر و لطف کز آن بحر دررسید·بر سنگ اشارتی است و به گوهر اشارتی
  4. 4 بر سنگ اشارتی است که بر حال خویش باش·بر گوهر است هر دم دیگر اشارتی
  5. 5 بر سنگ کرده نقشی و آن نقش بند او است·هر لحظه سوی نقش ز آزر اشارتی
  6. 6 چون در گهر رسید اشارت گداخت او·احسنت آفرین چه منور اشارتی
  7. 7 بعد از گداز کرد گهر صد هزار جوش·چون می‌رسید از تف آذر اشارتی
  8. 8 جوشید و بحر گشت و جهان در جهان گرفت·چون آمدش ز ایزد اکبر اشارتی
  9. 9 ما را اشارتی است ز تبریز و شمس دین·چون تشنه را ز چشمه کوثر اشارتی

ganjoor: sh2974 · public domain