The whole ghazal ↗

1. 1 بزم و شراب لعل و خرابات و کافری·مُلک قلندرست و قلندر از او بری
2. 2 گویی: "قلندرم من" و این دلپذیر نیست·زیرا که آفریده نباشد قلندری
3. 3 تا کی عُطارِد از زحل آرد مُدبّری؟·مریخ نیز چند زند زخم خنجری؟
4. 4 تا چند نعل‌ریز کند پیک ماه نیز؟·تا چند زهره بخش کند جام احمری؟
5. 5 تا چند آفتاب به تف مطبخی کند؟·بازار تنگ دارد برخلقْ مشتری؟
6. 6 تا چند آب ریزد دولاب آسمان؟·تا چند آب نشف کند برج آذری؟
7. 7 تا چند شب پناه حریفان بد شود؟·تا چند روز پرده درَد بر مستریّ؟
8. 8 تا چند دی برآرد از باغ‌ها دمار·تا کی بهار دوزد دیباج اخضری؟
9. 9 زین فرقت و غریبی، طبعم ملول شد·ای مرغِ روح وقت نیامد که بر پری؟
10. 10 وین پرّ درشکستهٔ پرخونِ خویش را·سوی جناب مالک و مخدوم خود بری
11. 11 اندر زمین چه چفسی، نی کوه و آهنی·زیر فلک چه باشی؟ نی ابر و اختری
12. 12 زان حسن آبدار چو تازه کنی جگر·نی آب خضر جویی نی حوض کوثری
13. 13 ای آب و روغنی که گرفتار آمدی·با آنچ در دل است نگویی چه درخوری؟