غزل شمارهٔ ۳۰۱۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G3012:1 ای دل چون آهنت بوده چو آیینه‌ایآینه با جان من مونس دیرینه‌ای
2. G3012:2 در دل آیینه من در دل من آینهتن کی بود محدثی دی و پریرینه‌ای
3. G3012:3 خواجه چرایی چنین کز تو رمد عشق دینزانک همی‌بیندت احمد پارینه‌ای
4. G3012:4 مرغ گزینی یقین دانه شیرین بچینکآمد از سوی چین مرغ تو را چینه‌ای
5. G3012:5 شیر خدایی خدا شیر نرت نام داداز چه سبب گشته‌ای همدم بوزینه‌ای
6. G3012:6 صورت تن را مبین زانک نه درخورد توستپوشد سلطان گهی خرقه پشمینه‌ای
7. G3012:7 هین دل خود را تمام در کف دلبر سپارتا که نپوسد دلت در حسد و کینه‌ای
8. G3012:8 سینه پاکی که او گشت خوش و عشق خوسینه سینا بود فرش چنین سینه‌ای
9. G3012:9 تشنه آن شربتی خسته آن ضربتیتا تو در این غربتی نیست طمأنینه‌ای
10. G3012:10 هست خرد چون شکر هست صور همچو نیهست معانی چو می حرف چو قنینه‌ای
11. G3012:11 خوب چو نبود عروس خوش نشود زو نفوساز حفه و از رفه ز اطلس و زرینه‌ای
12. G3012:12 چون نروی زین جهان خوی خرابات جاندر عوض می بگیر بی‌مزه ترخینه‌ای
13. G3012:13 خانه تن را بساز باغچه و گلشنیگوشه دل را بساز مسجد آدینه‌ای
14. G3012:14 هر نفسی شاهدی در نظر واحدیآوردش بر طبق نادره لوزینه‌ای
15. G3012:15 خامش با مرغ خاک قصه دریا مگوبکر چه عرضه کنی بر شه عنینه‌ای

ganjoor: sh3012 · public domain